Mój rysunek na okładce ukraińskiego czasopisma PEREC 
Perec (ukr. Перець, czyli „Pieprz”) to najsłynniejszy ukraiński magazyn satyryczno-polityczny, będący odpowiednikiem polskiego „Szpilek” czy radzieckiego „Krokodyla”.
Oto jego krótka historia i charakterystyka:
1. Początki (Lata 20. XX wieku)
Czasopismo powstało w 1922 roku w Charkowie (ówczesnej stolicy Ukraińskiej SRR) pod nazwą Czerwonyj Pereć. Było jednym z najważniejszych pism okresu „ukrainizacji”, łączącym satyrę z promowaniem kultury ukraińskiej. Niestety, w latach 30. niemal cała redakcja padła ofiarą stalinowskich represji (tzw. „rozstrzelane odrodzenie”).
2. Złoty wiek (Okres powojenny)
W 1941 roku pismo reaktywowano w Kijowie pod skróconą nazwą Perec. W czasach ZSRR osiągnęło gigantyczną popularność:
Nakład: W latach 70. i 80. przekraczał 3 miliony egzemplarzy, co czyniło go jednym z najpoczytniejszych pism w całym Związku Radzieckim.
Treść: Choć pismo musiało trzymać się linii partyjnej (atakując m.in. „imperializm USA” czy „ukraińskich nacjonalistów”), zajmowało się też codziennymi problemami obywateli: biurokracją, pijaństwem, korupcją na niskim szczeblu czy brakami w sklepach.
Szata graficzna: Słynęło z doskonałych karykatur i rysunków satyrycznych tworzonych przez najlepszych ukraińskich grafików.
3. Po 1991 roku
Po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości pismo zmagało się z problemami finansowymi. Kilkakrotnie zawieszano jego wydawanie, jednak marka była na tyle silna, że zawsze próbowano ją wskrzesić.
W ostatnich latach pismo przeszło metamorfozę i funkcjonuje głównie jako „Perec. Wesoła Republika” (ukr. Перець. Весела республіka).
Obecnie satyra skupia się przede wszystkim na bieżącej sytuacji politycznej, wojnie z Rosją i sprawach społecznych współczesnej Ukrainy.
Ciekawostka: W redakcji Percha debiutowało wielu wybitnych ukraińskich pisarzy, w tym słynny humorysta Ostap Wysznia
